Od wczesnego dzieciństwa marzył, żeby zostać malarzem, ale w skandalizującym świecie sztuki współczesnej jego malarstwo krytycy wyśmiali jako beznadziejnie staroświeckie. Wściekły i rozgoryczony uknuł plan zemsty na swych przeciwnikach. Było to oszałamiające, zręczne oszustwo, dzięki któremu w niespełna dziesięć lat zarobił równowartość pięćdziesięciu milionów dolarów - zyskał akceptację krytyków, którzy wcześniej z niego szydzili i… zobaczył swoje obrazy wiszące tuż obok arcydzieł Rembrandta i Vermeera. Jako malarz Han poniósł klęskę, jako fałszerz był niedościgniony. Megeeren upodobał sobie fałszerstwo obrazów mistrzów malarstwa holenderskiego z XVII wieku - szczególnie „Sfinksa z Delft”, czyli Johannesa Vermeera.

„To ja byłem Vermeerem” jest niewiarygodną, a jednak prawdziwą historią największego fałszerza wszech czasów, trzymającą w napięciu opowieścią o zachłanności, nieposkromionej pysze, braku umiaru, zdradzie i sztuce. Jest to historia o niedoścignionym kłamcy i znakomitym oszuście, z zimną krwią bawiącym się ludźmi, którzy potrafią uwierzyć niemal we wszystko.