Miejska Biblioteka Publiczna w Bornem Sulinowie » Blog Archive » Miesiąc z Tadeuszem Różewiczem – biografia

Rok 2021 ogłoszono rokiem Tadeusza Różewicza w 100. rocznicę jego urodzin. Tadeusz Różewicz urodził się 9 października 1921 roku w Radomsku. Poeta, dramatopisarz, scenarzysta filmowy, prozaik, satyryk, tłumacz poezji węgierskiej. Jeden z najwszechstronniejszych i najbardziej twórczych kontynuatorów literackiej awangardy w kraju i na świecie. Miłość do literatury zawdzięcza starszemu bratu, Stanisławowi, który od najmłodszych lat motywował go do zgłębiania literatury i wspólnego czytania. To właśnie z jego inspiracji publikował pierwsze utwory, jako nastolatek w czasopismach „Pod znakiem Marii” czy „Czerwone tarcze”.

W gimnazjum im. Feliksa Fabianiego uzyskał małą maturę. Próbował dostać się do Liceum Pedagogicznego w Piotrkowie Trybunalskim, nie udało mu się to z powodu niezdanego egzaminu śpiewu. Próbował też do Marynarki Handlowej w Gdyni, lecz starania te przerwał wybuch drugiej wojny światowej i potęgujące się problemy finansowe rodziny. Przyszły poeta zatrudnił się jako goniec i magazynier, pracował też w biurze komorniczym oraz fabryce mebli.

Po szkoleniu w Tajnej Szkole Podchorążych, w 1942 roku Tadeusz został zaprzysiężony w Armii Krajowej i walczył z bronią w ręku od 1943 do 1944 roku w oddziałach leśnych. Jednocześnie pisał wiersze, redagował pismo „Czyn zbrojny”. W 1944 roku wraz z bratem Januszem wydał tomik „Echa leśne”, zawierający wiersze, fraszki, humoreski, wywiady i utrzymaną w duchu patriotycznym prozę poetycką.

Po wojnie zamieszkał w Częstochowie, gdzie tworzył cyganerię artystyczną okolicy. W 1945 roku na łamach czasopisma „Głos narodu” pojawił się utwór Figa z Unry. Przeprowadził się do Krakowa, gdzie rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim na kierunku historia sztuki.

Samodzielny debiut Tadeusza Różewicza przypadł na 1947 rok, kiedy to ukazał się tomik poetycki „Niepokój”. Sceptycznie nastawiony do komunistycznej propagandy starał się o wyjazd zagranicę do Stanów Zjednoczonych lub Paryża. Ostatecznie udało mu się ulokować w Berlinie, a następnie w Budapeszcie. Powróciwszy do Polski Różewicz osiadł w Gliwicach.

W 1960 roku na fali zmian z powodu śmierci Stalina, odwilży gomułkowskiej i debiutów kolejnych zdolnych młodych twórców, napisał dramat „Kartoteka”, wprowadzając innowacyjny na polskie warunki teatr absurdu. W połowie lat siedemdziesiątych był wymieniany jako główny kandydat do Nagrody Nobla w kategorii literatury. Tadeusz Różewicz był wielokrotnie nagradzany za swoje dzieła, w 1999 roku otrzymał Nagrodę Literacką Nike za publikację „Matka odchodzi”. Zmarł 24 kwietnia 2014 roku we Wrocławiu.